To jest moja kasetka na moją biżuterię. Lubię kolor zielony i tu też występuje.

W woalce lub bez, ale tworzone pędzlem

Wracam do malarstwa.
Ludzie a własciwie kobiety są moją inspiracją. To są moje ostatnie olejne wypociny.
Przeprosiłam pędzle i farby i zrobiłam coś na ścianę. Chociaż nie wiem gdzie to powieszę to potrzeba tworzenia była duża. I stało się.

MATKA BOŻA NIEUSTAJĄCEJ POMOCY

Dawno mnie było na blogu. Ale tyle się u mnie dzieje, że musiałam coś odpuścić. Ale teraz powracam. Mam nadzieję że będę systematyczna. Powracam z inną moją pasją. Ikonopisanie to coś co uspokaja, bardzo koncentruje i wycisza. Robię to już od dawna, ale teraz postanowiłam pokazać.

I jeszcze jeden aniołek

Chodzą za mną aniołki i muszę co jakiś czas nad taką pozytywną istotką popracować. To jest wiszący aniołek którego zrobiłam dla mojej wnusi KORNELII.

Zrobiony jest z białej jak porcelana gliny.

Podbarwiony tlenkiem kobaltu.

DUŻA KOBIETA

Ta pani jest moją największą pracą. Osiągnęła wysokość 80 cm. Większa praca do pieca się nie zmieści. To moje maxium. A panią zrobiłam w prezencie mojemu męzowi na kolejne urodziny. W pierwszej wersji to był akt, ale potem postanowiłam ją ubrać i dostała małe odzienie z tlenku miedzi. Mnie się spodobało, ale kolezanka Jola się zniesmaczyła. Tak to jest , ze wszystkim nie dogodzisz. A mąz chyba nie zauwazył.

Motylki

Te prawdziwe jeszcze fruwają po łąkach a moje sobie pofrunęły w dobre ręce. Pozostała mi fotografia którą postanowiłam pokazać.

Motylki są wiszące, lekko potraktowane tlenkiem miedzi i pochlapane szkliwami.

Twarz w wazonie

Właściwie to takie 2 w jednym. Kolejny mój eksperyment. Ciągle szukam czegoś nowego i teraz wzięło mnie na wazon. Lubię robić buzie, więc nieśmiało nawiązałam i dolepiłam kawałek nosa i resztę. Wyszkliwiłam wnętrze wazonu na czarno, boki połaskotałam niesmiało tlenkiem miedzi i koniec. TAKI EFEKT jak widać.